Rapper dan een ezel - 30/9/2011

34 Beverhouters stonden aan de start van deze klassieker.  Het was zomers warm, dus zeker een niet te onderschatten wedstrijd.  


Filip Van Cauwenberghe en Peter Declercq speelden haasje over om eerste Beverhouter te worden en uiteindelijk trok Filip aan het langste eind.  Zij werden 34e en 35e.  Niels Libbrecht, in sterke doen, werd 50e in 1u25.  


Voor heel wat Beverhouters woog de opeenvolging van wedstrijden, Sint Kruis, Berenloop, Kuurne zwaar door.  Niet echter voor onze webmaster Werner Decostere, die met 1u49 zijn beste prestatie neerzette. Hierbij voortreffelijk gegangmaakt door Lieven Dewulf. Begonnen als start to run kan dit tellen.


Bij de dames bleven Gwendolyn De Deyne en Nancy De Baene lange tijd in mekaars omgeving maar eindelijk finishte Gwendolyn als 4e seniore en Nancy werd knap 2e master.


Opmerkelijk waren ook de prestaties van onze groep joggers onder begeleiding van Didier Timmerman.  Het streefdoel onder de twee uur eindigen werd glansrijk gehaald.


Verslaggever Lucien D’haeninck

Voor het derde jaar op rij wou een groep joggers hun grenzen verleggen door het lopen van een halve marathon. Ook nu weer werd er voor de avondloop in Kuurne gekozen.

Gezien trainer en initiatiefnemer John Degrande dit jaar verstek moest laten wegens een gecompliceerde blessure die hem weerhoudt te lopen beslisten Lucien en ikzelf om deze taak op ons te nemen. Tijdens de trainingsopbouw bleek algauw dat de groep dit jaar kleiner zou zijn dan vorige edities want sommigen van de joggers hebben inmiddels de stap gezet naar de groep atleten.

De opeenvolging van wedstrijden Dwars door sint-Kruis, BERENLOOP en direct daarop Rapper dan een Ezel zorgden er bovendien ook nog voor dat de trainingsopbouw in ijltempo moest doorlopen worden. De trainingen op zondag werden gelukkig ook door verschillende gedisciplineerde atleten gevolgd aan het strak opgelegde tempo van 10.2km/uur door als ideale voorloper tempoloper Guido Neyskens, geflankeerd door ons aller voorzitter Lucien.

Toen deze laatste vorige week kwam vertellen dat zijn knie het ook begeven had, zakte de moed efkens in mijn schoenen, maar lopen zouden we en de streeftijd van net geen 2uur zou behaald worden. Al was het maar om Sofie haar glimlach te zien verschijnen aan de meet!

Uiteindelijk waren we met 11 aan de start om als groep de laatste wedstrijd uit het wegcriterium te beginnen.

Kristien, Maddy, Dany, Stefnie, inderhaast opgetrommelde Nadine, Guido, Marnix, Martine, Mieke, Sofie en Ikzelf.

Kristien had op voorhand al aangegeven dat 2u niet haalbaar zou zijn voor haar, maar heeft toch nog maar eens zichzelf bewezen door vlot aan te komen.

Stefnie die het lastig kreeg na een ronde loste en werd vergezeld door Nadine die zich zonder morren opofferde.

Martine die haar eigen tempo liep en een hele tijd op kop liep, liet de groep lopen na de tweede ronde. Een bewuste strategie.

Pechvogel Guido die reeds de hele dag buikgriep had, was toch nog zo goed om ons te leiden gedurende de eerste 2 rondes. Guido bedankt daarvoor!

Dus bleven we met 6 over…

Marnix die zijn vrouw, kinderen, familie en vrienden over het hele parcours had opgesteld, samen met de kindjes van Sofie om ons op geregelde tijdstippen te voorzien van extra bevoorrading speelde als voortrekker een superrol. In de laatste ronde heeft hij een beetje versneld. TERECHT!

De 5 overblijvers bleven in groep en zouden koste wat kost de streeftijd halen. Start 4de ronde klokten we 1u31m21s. Perfect op schema!

De smile van Sofie werd alleen maar breder en breder.  Aan ons café chantant liep Ann (van de Annemiekes) een stuk mee op hoge hakken. Nu kon het zeker niet meer stuk! Maddy en Dany trokken de groep tot aan de laatste bocht waar er nog een heuse spurt kwam tot de meet waar Mieke en Sofie elkaar bijna doodknuffelden.

Afgeklokt, volgens de uitslag, op  1u59m12s bleek wederom dat trainen in groep tot prachtige reslutaten kan leiden.

Hopelijk was ik niet te streng voor sommigen!

Eentje om nooit meer te vergeten!

Verslaggever Didier

Uitslag